Uw recht om onderzoek of behandeling te weigeren

Op basis van de informatie die u hebt gekregen van de zorgverlener kunt u beslissen of u toestemming wilt geven voor onderzoek of behandeling. Zonder uw toestemming mag een zorgverlener niet tot onderzoek of behandeling overgaan, tenzij er sprake is van een noodsituatie en hij bovendien niet op de hoogte is van uw wensen. De behandelaar mag soms wel uitgaan van stilzwijgende toestemming.

Schriftelijk vastleggen toestemming

Bij verrichtingen van ingrijpende aard kan de patiënt aan de zorgverlener vragen de toestemming schriftelijk vast te leggen.

Wie moet toestemming geven?

Dit is met name voldoende bij: 
  • Behandelingen van niet-ingrijpende aard, die voortvloeien uit een reeds besproken behandelingsplan.
  • Soms kan uit het gedrag van de patiënt de toestemming worden afgeleid. Wanneer u bijvoorbeeld een arm uitsteekt, zal de verpleegkundige ervan uitgaan, dat er geprikt mag worden.

Wat gebeurt er als de patiënt geen toestemming geeft?

Het onderzoek of de (verdere) behandeling wordt dan niet uitgevoerd. De zorgverlener moet wel duidelijke informatie geven, zodat u de gevolgen van deze beslissing overziet. U kunt uw zorgverlener daarna niet aanspreken op de mogelijke negatieve gevolgen van uw beslissing. Uw beslissing mag voor de zorgverlener geen reden zijn de relatie met u te beëindigen. Hij zal samen met u naar alternatieve mogelijkheden zoeken